عرض تسلیت

اینکه چرا در این چند سال همیشه خدا مردم ایران باید سال را با خاطره ای بد به اتمام برسانند جوابش برایم ناپیداست. پلاسکو، هواپیما؛ کشتی و الان هم که شاهد درگذشت دردناک تعداد زیادی دانشجوی دانشگاه آزاد هستیم که با هزار امید و آرزو برای تحصیل رفتند و آسمانی شدند.

چرا هر سال باید چشم مردم ایران یکیش خون باشد و دیگری اشک؟

راستش هیچ چیزی نمی تونم بگم جز اینکه بعد از کلی جستجو تونستم قطعه ای پیدا کنم که باهاش بتونم احساس خودمو بیان کنم. اینکه چند بار اشکام سرازیر شد اصلا مهم نیست از این بیشتر ناراحت هستم که همیشه می خواستم آن روز نیاید که پدران فرزندان را بخاک بسپارند اما انگار در زمانه ای هستیم که خدا هم ما را فراموش کرده و دعایمان را مستجاب که هیچ حتی نمی شنود و باز پدران هستند که جوانان را دسته دسته دفن می کنند. جوابش برایم ناپیداست.

درگذشت آیت الله شاهرودی را نیز باید اشاره کنم که از معدود افرادی بود که به اعتقادی که داشت عمل کرد.

/ 0 نظر / 17 بازدید